Onze jongens kenden geen al te beste start van de wedstrijd. Heist zorgde met een afstandsschot voor de eerste dreiging en vond in de openingsfase geregeld ruimte op de Leuvense linkerflank. Vooral Goethaert bezorgde onze verdediging enkele lastige momenten. “We begonnen niet goed en stonden vooral op onze linkerkant een paar keer verkeerd opgesteld”, analyseerde coach Gunter Vandebroeck. “Daarna herstelden we het evenwicht en eisten we meer de bal op, maar we deden er te weinig goede dingen mee. Onze kwaliteit en keuzes aan de bal konden veel beter.”

Rode kaart gooit roet in het eten

Toch groeiden onze jongens geleidelijk aan in de wedstrijd. Via acties van Diallo, Heremans en Van de Ven nam de Leuvense dreiging toe, maar echt grote kansen bleven lang uit. Rond het halfuur kreeg de wedstrijd plots een heel andere wending wanneer onze doelman, Van Dijck, de bal op de rand van het strafschopgebied met zijn handen pakte. De scheidsrechter situeerde de fase aanvankelijk binnen de zestien, maar oordeelde na tussenkomst van zijn assistent dat Van Dijck de bal toch buiten het strafschopgebied pakte. Bijgevolg kreeg onze doelman een rode kaart.

Een beslissing die bij coach Vandebroeck bijzonder moeilijk viel. “De grensrechter oordeelde dat Marcel de bal buiten de zestien met zijn handen raakte, terwijl hij dat vanuit zijn positie onmogelijk kon zien. Hij stond op dat moment twintig meter hoger dan onze doelman. Marcel stond op de lijn van het strafschopgebied en bewoog naar achteren. Volgens mij raakte hij de bal dus hoogstwaarschijnlijk binnen de zestien.” Door de uitsluiting mocht de jonge Tibo Peys zijn debuut maken bij onze beloften. Hij moest vlak voor rust, net als zijn collega aan de overkant, nog een poging pareren, maar  de 0-0 bleef na 45 minuten op het bord. Zo gingen onze jongens na een bewogen eerste helft met een brilscore de kleedkamer in.

OH Leuven houdt ook met 10 man controle

Na de pauze verscheen een goed georganiseerd OH Leuven tussen de lijnen. Ondanks de numerieke minderheid hielden onze jongens knap stand tegen het fysiek sterke Heist, dat vooral met lange ballen en power het verschil probeerde te maken. “Aan de rust hebben we wat bijgestuurd om ons beter te organiseren met een man minder. Over het algemeen hebben we goed verdedigd en Heist vond nauwelijks openingen in onze organisatie”, aldus Vandebroeck. “Ze beschikken over een erg fysieke frontlinie, met veel power en lange ballen. Ik vind dat we daar goed mee zijn omgegaan.”

Sterker nog: ook met tien man bleef OH Leuven zijn momenten opeisen. Rond het uur leek Bulut op weg naar een één-tegen-éénsituatie met de bezoekende doelman, maar de lijnrechter vlagde hem terug voor buitenspel. Volgens de Leuvense staf ten onrechte. Even later werd Conte stevig aangepakt door Mokam, die blij mocht zijn dat hij maar een gele kaart onder zijn neus geschoven kreeg. Het had zomaar een rode kunnen zijn.

Richting het einde van de wedstrijd werd het steeds bitsiger. Heist kreeg nog een uitgelezen kans om de wedstrijd naar zich toe te trekken, maar Epolo mikte een vrije kopkans naast. Ook onze jongens bleven aanspraak maken op de drie punten. In het absolute slot claimde OH Leuven zowaar nog een strafschop na vermeend handspel van Epolo, maar de scheidsrechter zag er geen graten in. Het was al de derde betwistbare fase die in het nadeel van onze U23 werd beslecht. Zo eindigde de wedstrijd hoe die begonnen was: op 0-0.

“Vandaag was het er wat mij betreft over”

Na afloop overheerste bij Vandebroeck voornamelijk de frustratie over de arbitrage. Zo waren de rode kaart, de buitenspelfase van Bulut en het niet-gefloten handspel stuk voor stuk bepalend voor het wedstrijdverloop. “Vorige week heb ik gezwegen nadat Knokke vanuit buitenspel de 2-1 mocht scoren en ons een strafschop werd ontnomen na een trekfout op Heremans. Vandaag was het er wat mij betreft over. Er zijn drie overduidelijke en spelbepalende beslissingen in ons nadeel genomen. Dat kan niet op dit niveau”, klonk het scherp. “Als we met elf tegen elf blijven, houden we de drie punten thuis. Dat Bulut onterecht wordt afgevlagd en er in het slot geen strafschop volgt voor het handspel van Epolo, is me een groot mysterie.”

Toch wilde Vandebroeck niet uitsluitend bij de scheidsrechterlijke beslissingen blijven stilstaan. Zo was de coach, ondanks de ontgoocheling, bijzonder tevreden over de mentaliteit van zijn jonge ploeg, die bijna een uur lang met tien man overeind bleef. “Gezien de omstandigheden moeten we tevreden zijn met een punt en een clean sheet. Ik ben trots op de manier waarop de jongens hebben gestreden. Dat is ook een belangrijk leermoment. Je moet op verschillende manieren en onder wisselende omstandigheden punten kunnen rapen en overeind blijven. Dat is vandaag gelukt.”

De frustratie overheerste na afloop, maar de Leuvense vechtlust biedt perspectief voor de komende weken. Ook Vandebroeck wil met zijn jongens vooral vooruitkijken. “De frustratie en ontgoocheling overheersen natuurlijk, omdat dit anders had kunnen en moeten lopen. Maar we moeten dit accepteren en verder blijven werken. De voorbereiding op deze wedstrijd was ook niet ideaal, maar vanaf morgen richten we de blik weer op de volgende thuismatch tegen Harelbeke. Dan gaan we er opnieuw vol voor.”