Amper tweeënhalve dag na de nederlaag in Parijs moesten onze vrouwen opnieuw aan de bak. Het Europese toneel werd ingeruild voor de Belgian Women’s Super League, waarin OH Leuven het opnam tegen het stugge La Louvière. Na de nederlaag van Anderlecht een dag eerder was het voor onze vrouwen de kans om weer dichter te komen op de voornaamste titelconcurrent.

Wervelend wedstrijdbegin

Wie zei dat vrouwenvoetbal het kijken niet waard is? In een wervelende openingsfase kwamen de talrijk opgekomen toeschouwers ogen tekort. Na amper een minuut spelen werd een Leuvense kopbal al van de lijn gekeerd, enkele minuten later kreeg een prachtige aanval alle handen op elkaar. Enkel het orgelpunt ontbrak: het schot van Conijnenberg ging voorlangs. De kaap van de zes minuten was toen nog niet eens gerond.

Ook La Louvière had zijn aandeel in de fijne beginfase. De dames in het groen prikten hier en daar venijnig tegen, waardoor de wedstrijd vlot over en weer ging. Toch waren onze dames duidelijk de betere ploeg, al viel de bal in de zone van de waarheid telkens net niet goed.

Doelvrouwen onderscheiden zich

Zo rond minuut 20 leek de 1-0, in de ogen van zowat de hele tribune, dan toch gemaakt toen een heerlijke vrije trap van Conijnenberg richting de bovenhoek zoefde, maar een miraculeuze redding van de bezoekende doelvrouw hield La Louvière overeind. De 1-0 hing steeds nadrukkelijker in de lucht.

Dat gevoel bleef zowat de hele eerste helft aanhouden, maar OH Leuven vergat zichzelf te belonen. Tien minuten voor rust moest een scherpe voorzet vanop de linkerflank alleen nog worden binnengelopen, maar onze dames kwamen teennagels tekort. OH Leuven mocht zelfs blij zijn dat het met 0-0 de rust kon ingaan, want op slag van rust dook Seynhaeve de grootste kans van de eerste helft knap uit haar korte hoek. Het was bijna een mirakel dat we met een brilscore de rust ingingen.

Drukke schema lijkt zijn tol te eisen

De tweede helft was van mindere makelij dan de eerste. Misschien lag het aan de opeenstapeling van wedstrijden, maar onze vrouwen konden het eerste kwartier na de rust niet dezelfde intensiteit brengen als in de eerste 45 minuten. Trainster Habibzadeh zag dat ook en bracht nog vóór het uur vier nieuwe namen het veld in.

Dat zorgde niet meteen voor meer doelgevaar. Integendeel. Rond minuut 70 voetbalden de bezoeksters een knappe aanval bij elkaar, maar een nieuwe mirakelsave van Seynhaeve hield de 0-0 op het bord. Onze doelvrouw liet vandaag andermaal zien waarom ze de beste van het land is.

Aan de overkant bleef OH Leuven moeite hebben om openingen te vinden in de stugge bezoekende verdediging. Een schot van de ingevallen De Ceuster na 81 minuten was het enige wat tot dan te noteren viel aan Leuvense zijde. Onze vrouwen probeerden wel, maar de bezoeksters stonden eerlijkheidshalve gewoon uitstekend in blok. Het was geen toeval dat ook RSCA vorige week 82 minuten lang zijn tanden stukbeet tegen dit La Louvière.

Slotoffensief brengt niets op

In het absolute slot zetten onze vrouwen alsnog een slotoffensief op poten, maar de doelen leken simpelweg behekst. Zo ook vijf minuten voor tijd, toen twee Leuvense pogingen binnen een tijdspanne van tien seconden op de paal belandden; het mocht echt niet zijn vandaag. Ook een nieuwe poging van Conijnenberg in het absolute slot bracht geen verlossing, waardoor de wedstrijd op 0-0 eindigde. Binnen twee weken volgt de clash in Anderlecht.